BLOG

Α ρε Νέντο, πόσο πολύ το ήθελες…

Χρόνος Ανάγνωσης: 3 λεπτά

Φανταστείτε τώρα να μην έβλεπε κάποιος το παιχνίδι στο ΣΕΦ και λίγο πριν από το τρίτο δεκάλεπτο να ρωτούσε:

– «Πόσο είναι το σκορ ρε παιδιά;»

– «59-45 ο Ολυμπιακός»

– «Πόσο θέλει ακόμα;»

– «Ένα δεκάλεπτο και κάτι ψιλά…»

Ποια θα ήταν η αμέσως επόμενη απάντησή του;

Α: «Θα το γυρίσει ο Παναθηναϊκός»

Β: «20 πόντους θα τελειώσει»

Γ: «Ντέρμπι σου λέει ο άλλος μετά…»

Ε, όποιος επέλεγε το «Α» είτε θα ήταν ονειροπόλος, είτε θα τα είχε «τσούξει» λίγο, είτε θα ήταν οπαδός του Ολυμπιακού και θα το έλεγε για το… γούρι. Και είναι και λογικό έτσι; Όταν ο φετινός Ολυμπιακός του 10/10 στο ΣΕΦ (7/7 στην Ευρωλίγκα και 3/3 στην Basket League) ήταν μπροστά με +14 πόντους στο 29′, υπήρχε κανείς που να πίστευε πραγματικά μέσα του ότι ο φετινός Παναθηναϊκός, μετά το πρόσωπο που είχε παρουσιάσει στην EuroLeague, θα μπορούσε να το γυρίσει;

Προσωπικά, όχι. Αν και έζησα δια ζώσης το ντέρμπι δίπλα από τον πάγκο του Παναθηναϊκού, όταν έβλεπα τον Διαμαντίδη και τον Αλβέρτη να φωνάζουν και ωρύονται ότι «τίποτα δεν έχει τελειώσει» ή τον Νέντοβιτς να παρακινεί τους συμπαίκτες του λέγοντας «πάμε, πάμε» ή τον Μέικον να πηγαίνει στον Διαμαντίδη για συμβουλές ή τον Πρίφτη να βγάζει μια απίστευτη ηρεμία και να είναι προσηλωμένος στο αγωνιστικό κομμάτι χωρίς να επηρεάζεται από το οτιδήποτε, έπιανα τον εαυτό μου να αναρωτιέται: «Μα… πώς ρε παιδιά;»

Όμως όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός «όσα ξέρει ο νοικοκύρης, δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος» και από τη στιγμή που άπαντες στην ομάδα είχαν πιστέψει στην ανατροπή και ότι τίποτε δεν είχε τελειώσει, το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να τους βγάλουμε όλοι το καπέλο και να τους παραδεχτούμε. Ειδικά έναν παίκτη ο οποίος ταλαιπώθηκε πολύ (και) τη περσινή σεζόν και προσπαθούσε μετά τον κορονοϊό (τον οποίο πέρασε βαριά) να βρει τις ανάσες του, τα πατήματά του και να επανέλθει στα… γνωστά του στάνταρ.

Τι καλύτερο για τον Νεμάνια Νέντοβιτς να το κανει απέναντι στον «αιώνιο» αντίπαλο και μάλιστα μέσα στην έδρα του; Αν κάποιος το ήθελε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο παίκτη μέσα στο παρκέ, αυτός ήταν ο Σέρβος γκαρντ. Για πρώτη φορά την φετινή σεζόν θύμισε τον… παλιό, καλό, Νέντοβιτς. Εκείνον που θα έπαιρνε τη μπάλα στα χέρια του και θα γινόταν ο ηγέτης. Εκείνος ο οποίος περίμενε πώς και πώς την δική του στιγμή τη φετινή σεζόν.

Όχι τίποτε άλλο, δηλαδή, αλλά… χρωστούσε το παιχνίδι στο ΣΕΦ καθώς πριν από εννέα μήνες δεν μπόρεσε να δώσει το «παρών» στο ματς της EuroLeague λόγω της θλάσης που υπέστη δύο ημέρες πριν από το τζάμπολ. Και όταν ο Νέντοβιτς νιώσει ότι η ομάδα έχει στηριχθεί πάνω του, τότε αποκτά και την κατάλληλη ψυχολογία για να βγει μπροστά και να ηγηθεί. Και στο Φάληρο το έκανε με τον πλέον εμφατικό τρόπο, έχοντας 24 πόντους με 4/4 δίποντα, 4/8 τρίποντα και 4/5 βολές.

Από εκεί και πέρα σημαντικό ρόλο για την εξέλιξη του αγώνα έπεσε ο ρυθμός! Ο Πρίφτης πήγε το παιχνίδι εκεί που ήθελε και αυτό χάρη στην άμυνα «ζώνης» που επέλεξε, πολλώ δε μάλλον από τη στιγμή που ο Ολυμπιακός σούταρε με άσχημα ποσοστά έχοντας μόλις 4/27 τρίποντα. Όταν επέλεξε και την εναλλαγή από «ζώνη» σε «man to man» και τούμπαλιν, μπέρδεψε ακόμα περισσότερο τον Μπαρτζώκα καθώς δεν μπορούσε από ένα σημείο και μετά να βρει επιθετικές λύσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι επτά από τους εννέα τελευταίους πόντους των «ερυθρολεύκων» σημειώθηκαν με βολές (σ.σ. το μοναδικό εντός παιδιάς στο τελευταίο επτάλεπτο ήταν το τελευταίο καλάθι του αγώνα όταν ο Σλούκας πέταξε τη μπάλα) και αυτό χάρη στην καλή «πράσινη» άμυνα.

Επιθετικά το μόνο που έλειπε από τον Παναθηναϊκό ήταν η ψυχολογία, την οποία και βρήκε μετά από τα πρώτα ένα-δυο σουτ στην τελευταία περίοδο. Στη συνέχεια το καλάθι του Ολυμπιακού έμοιαζε με… ωκεανό και οι παίκτες του Δημήτρη Πρίφτη έριχναν βότσαλα με αποτέλεσμα να έχουν 7/10 τρίποντα στο τελευταίο δεκάλεπτο, ενώ στο ίδιο διάστημα οι Πειραιώτες είχαν… 0/9 έξω από τα 6.75 μέτρα.

Ένας από τους ρόλους για την τελική έκβαση του αγώνα έπαιξε η επιλογή του Παναθηναϊκού να τελειώσει τις επιθέσεις στα 7-10 δευτερόλεπτα ώστε να έβγαζε εκτός αμυντικής ισορροπίας τον Μουσταφά Φαλ, ο οποίος στο «πέντε εναντίον πέντε» αποτέλεσε τον πιο κομβικό παίκτη του παρκέ, σε άμυνα και επίθεση. Φυσικά τα εύσημα και στους Κασελάκη, Σαντ-Ρος οι οποίοι ήρθαν από τον πάγκο και έκαναν αυτό που ήξεραν καλύτερα. Με περίσσιο μπασκετικό θράσσος αποτέλεσαν τους καλύτερους «υπασπιστές» του Νέντοβιτς, ενώ σημαντικά τρίποντα που «άνοιξαν» την άμυνα του Ολυμπιακού σημείωσε στην τελευταία περίοδο και ο Ιωάννης Παπαπέτρου.

Πλέον το ζητούμενο είναι η «επόμενη μέρα» για τον Παναθηναϊκό και το πώς θα μπορέσουν οι «πράσινοι» να «χτίσουν» πάνω σε αυτήν την νίκη. Αν μη τι άλλο κατάφεραν με αυτήν την νίκη να «ξυπνήσουν» τον κόσμο, ο οποίος είχε ετοιμάσει μια μοναδική υποδοχή στο ΟΑΚΑ και πλέον αναμένεται να γεμίσει (στα επιτρεπτά όρια) το γήπεδο για την αναμέτρηση της Ζενίτ. Αυτό θα είναι ένα… άλλο ματς, όπου οι «πράσινοι» καλούνται να εκμεταλλευτούν το momentum προκειμένου να κάνουν το «επόμενο βήμα» και στα παρκέ της Euroleague.

Σχολια

Δημοφιλείς Ειδήσεις

To Top
Country »