Total Radio
BLOG

Η κάκιστη εμπειρία στο Μονακό να είναι η εξαίρεση και όχι ο… κανόνας

Χρόνος Ανάγνωσης: 2 λεπτά

Όσο και αν ήθελαν οι φίλοι του Παναθηναϊκού να πιστέψουν ότι η ομάδα τους θα μπορούσε να κάνει ένα καλό ξεκίνημα στην EuroLeague από τη στιγμή που είχαν να αντιμετωπίσουν την πρωτάρα του θεσμού, άλλο τόσο είχαν στο πίσω μέρος του μυαλού τους την αμφιβολία για τον βαθμό ετοιμότητας της ομάδας τους.

Και όταν λέω «βαθμό ετοιμότητας» δεν εννοώ μόνο το ομαδικό κομμάτι και την προετοιμασία για το συγκεκριμένο ματς, όσο -και περισσότερο- για την ατομική προετοιμασία του κάθε παίκτη. Μην ξεχνάμε ότι ο Παναθηναϊκός έχει πολλά νέα πρόσωπα και πολλούς rookies στη διοργάνωση. Λίγο-πολύ βούτηξαν μονομιάς σε βαθιά και αχαρτογράφητα -για εκείνους- νερά, όπου όχι μόνο δεν κατάφεραν να κολυμπήσουν ή έστω να επιπλεύσουν, αλλά έφυγαν και σαν… βρεγμένες γάτες.

Το -12 στο Μονακό μόνο τιμητικό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί καθώς το σκορ ήταν στο -22 πέντε λεπτά πριν από το τέλος αντικατοπτρίζοντας στο έπακρο την εικόνα του αγώνα. Από τη μία υπήρχε μια ομάδα «πεινασμένη» και έτοιμη και από την άλλη μια ομάδα που δεν μπορούσε να κάνει τίποτα απολύτως.

Δεν ξέρω αν τελικά θα ήταν καλύτερα για τον Παναθηναϊκό να ξεκινούσε τη φετινή EuroLeague σε μια έδρα ομάδας από την πρώτη ταχύτητα της διοργάνωσης. Και να έχανε με 15-20 πόντους θα έλεγε κανείς τίποτα; Δύσκολο. Εδώ η πρωταθλήτρια Ευρώπης Εφές έχασε με κατεβασμένα τα χέρια στη Μαδρίτη. Και η ΤΣΣΚΑ το ίδιο στο Μιλάνο. Δηλαδή τι να κάνουν αυτές οι ομάδες που ισοδυναμούν με 4-5 μπάτζετ του Παναθηναϊκού; Να αποσυρθούν από τη διοργάνωση;

Απλά οι «πράσινοι» θα μπορούσαν (γιατί σίγουρα μπορούσαν) να παρουσιάσουν ενα διαφορετικό και ανταγωνιστικό πρόσωπο στο Πριγκιπάτο. Και στην τελική ας έχαναν. Όμως η εικόνα ήταν αποκαρδιωτική. Αυτή είναι που «πονάει» περισσότερο. Και όχι η ήττα. Τουλάχιστον μπορεί να βγει κάτι καλό από την όλη ιστορία.

Η σκέψη για point guard να γίνει πράξη και μάλιστα γρήγορα. Μία ασίστ στο πρώτο ημίχρονο ο Παναθηναϊκός και έξι στο δεύτερο, εκ των οποίων οι τρεις στο τελευταίο πεντάλεπτο όπου η Μονακό είχε «κλειδώσει» τη νίκη και είχε χαλαρώσει στην άμυνα. Όπερ και σημαίνει ότι το πρόβλημα στη δημιουργία το καταλαβαίνει και κάποιος που νομίζει ότι το μπάσκετ παίζεται με μπάλα ποδοσφαίρου.

Βέβαια εδώ υπάρχει και ένα μεγάλο «αλλά» καθώς «αντέ και παίρνει ο Παναθηναϊκός». Ποιον να πάρει με τα χρήματα που έχει να διαθέσει και ο οποίος να μπορεί να συμμαζέψει κάπως την κατάσταση; Υπάρχουν διαθέσιμοι; Να πάει δηλαδή σε μια λύση τύπου… Πιερ Τζάκσον ή Κίφερ Σάικς ή Σέλβιν Μακ και ύστερα από 15-20 μέρες να αρχίσει το «κράξιμο» και τον παίκτη από το… πανέρι; Κατ’ εμέ ΟΡΘΩΣ ο Πρίφτης περιμένει να βρει κάποιον ο οποίος να αποκτηθεί για να μπορέσει να κάνει τη διαφορά και όχι απλά και μόνο για να «γεμίσει» το ρόστερ. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι ο χρόνος δεν πιέζει και ότι το πρόβλημα δεν είναι υπαρκτό…

Από εκεί και πέρα. Οι 13 πόντοι του Μέικον είναι πλασματικοί. Για 35 λεπτά και εκείνος ήταν στην ίδια μοίρα με τους Πέρι και Νέντοβιτς οι οποίοι τελείωσαν το ματς με 0/17 σουτ. Εντάξει κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να το ξαναδούμε. Τουλάχιστον αυτό θέλω να πιστεύω. Και είναι και το λογικό. Όπως δεν πιστεύω ότι βάσει της φιλοσοφίας του Δημήτρη Πρίφτη, δεν θα ξαναδούμε έναν Παναθηναϊκό να χάνει με κατεβασμένα τα χέρια απέναντι σε ομάδες της ίδιας ταχύτητας. Αν και εδώ που τα λέμε… ποια ίδια ταχύτητα; Μιλάμε για ομάδα με μπάτζετ 15 εκατομμύρια ευρώ! Για φανταστείτε τον Μάικ Τζέιμς, τον Λίο Βέστερμαν και τον Ντονάτας Μοτιεγιούνας στον Παναθηναϊκό… Υπήρχε περίπτωση να πει κάποιος ότι δεν θα ήταν ομάδα οκτάδας;

Οπότε το ποτήρι να μην το βλέπουμε μόνο μισοάδειο… Στην τελική δεν χάθηκε τίποτα. Πρώτο ματς ήταν. Υπάρχουν άλλα 33 ακόμα και ίσως αυτή η εμφάνιση στην πρεμιέρα της EuroLeague μόνο καλό να κάνει στον Παναθηναϊκό. Ίδωμεν…

Σχολια

Δημοφιλείς Ειδήσεις

To Top
Country »