BLOG

Καμία οικονομικά παρατημένη ομάδα δεν είδε προκοπή

Χρόνος Ανάγνωσης: 1 λεπτό

Ο ΜΑΤ σχολιάζει τη νέα χοντρή γκέλα του Παναθηναϊκού ΟΠΑΠ και κοιτάει λίγο το δάσος και όχι το δέντρο που ήταν η νέα ήττα αυτή τη φορά από τον Άρη.

Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους, από δύσκολη εβδομάδα βγαίνει το μπασκετικό τμήμα και σε μία ακόμη δύσκολη θα μπει. Όσοι είχατε διαβάσει το προηγούμενο άρθρο μου είχα προειδοποιήσει ότι η φετινή σεζόν θα είναι επίπονη. Δεν χρειάστηκαν παρά δύο παιχνίδια για να επιβεβαιώσουν τα πιστεύω μου. Ήττα με κάτω τα χέρια από κάποια Μονακό ήττα από τον Άρη με σκορ δευτέρου ημιχρόνου 57-28!

Φυσικά και δεν θα σταθώ στο αγωνιστικό του αγώνα με τον Άρη γιατί εκτός του ότι έπεσε πάνω στο ποδοσφαιρικό classico, η εικόνα του Παναθηναϊκού από τα λίγα που είδα ήταν καρμπόν με την εμφάνιση κόντρα στη Μονακό. Η μόνη διαφορά είναι ότι χτες είχε απέναντί του μια ομάδα με χίλια προβλήματα, με ban και με αστείο μπάτζετ ακόμα και μπροστά σε αυτό το χαμηλό του Παναθηναϊκού.

Η χρονιά έτσι θα πάει και η ομάδα έτσι θα πηγαίνει όσο συντηρείται αυτή η διοικητική κατάσταση. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα παγκοσμίως για ομάδες που βρίσκονται σε διοικητική και οικονομική αστάθεια. Παράδειγμα άλλωστε είχαμε και στο ίδιο μας το σπίτι το 2017 όταν το ποδοσφαιρικό τμήμα για δύο χρόνια βίωσε μια παρόμοια κατάσταση που στο τέλος της διαδρομής ήταν επίπονη για τον σύλλογο και τους φιλάθλους του.

Δεν είναι μόνο το οικονομικό ζήτημα σε τέτοιου είδους καταστάσεις, είναι και άλλα πραγματάκια που συνολικά δημιουργούν ένα άρρωστο κλίμα μέσα στο κλαμπ. Αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός νοσεί βαριά και αυτό φαίνεται ως τελική εικόνα στο αγωνιστικό κομμάτι. Σε ομάδες που απουσιάζει ουσιαστικά ο ιδιοκτήτης είτε έμπρακτα είτε οικονομικά, υπάρχει παραίτηση, έλλειψη κινήτρου, ανιωθιά, απογοήτευση και πολλά πολλά άλλοθι και δικαιολογίες.

Σε ποιον να ρίξεις το ανάθεμα για το αγωνιστικό του Παναθηναϊκού; Αυτή η στάνη αυτό το γάλα βγάζει λένε και εδώ έχει την απόλυτη εφαρμογή. Έχουμε καταλάβει όλοι μας ότι ο Παναθηναϊκός έχει αγωνιστικό μπάτζετ γύρω από τα 4,5 εκατ. ευρώ όταν ο αιώνιος αντίπαλός του αγγίζει τα 8 εκατ.; Πώς και τι θέλουμε να διεκδικήσει αγωνιστικά αυτή η ομάδα και να μην τερματίσει για άλλη μια φορά στα τελευταία στρώματα της Ευρωλίγκα; Οι μόνοι που δεν φταίνε πρακτικά είναι ο προπονητής και οι παίκτες γιατί όσο μπορέσουν τόσο θα δώσουν.

Καλή η συσπείρωση καθώς είναι μπροστά οι ηγετικές μορφές Διαμαντίδη και Αλβέρτη, καλό το ρομαντικό ταξίδι όπως είχε ξεκινήσει και η ποδοσφαιρική ομάδα το 2018 αλλά όλα αυτά κάπου σβήνουν στην πορεία της χρονιάς και όλα περιστρέφονται γύρω από εσωστρέφεια, γκρίνια, μιζέρια, θυμό και οργή. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η λύση μπορεί να δοθεί μόνο από τον ιδιοκτήτη με όποιο τρόπο μπορεί να είναι αυτός. Είτε να παραχωρήσει τις μετοχές του άμεσα όμως εφόσον δεν επιθυμεί άλλο την ενασχόλησή του είτε να ενεργοποιηθεί. Το να περιμένει ολόκληρος Παναθηναϊκός αν θα ενδιαφερθεί κάποιος να δώσει 25 εκατ. ευρώ (που δεν θα βρεθεί κάποιος) οδηγεί στην μαθηματική καταστροφή του τμήματος και τον αγωνιστικό του ρημαγμό.

Δεν νοείται κάθε τρεις και λίγο ο κόσμος του Παναθηναϊκού να περνάει αυτό το μαρτύριο και να βλέπει την αγαπημένη του ομάδα έτσι. Είπαμε πέρσι θα ήταν μια χρονιά η δύσκολη και στηρίξαμε αλλά από ότι φαίνεται τα ίδια και χειρότερα θα είναι και φέτος. Ο κόσμος την αγαπάει την ομάδα αλλά ο κάθε ένας θα έχει διαφορετική αντίδραση. Άλλος θα απογοητευτεί και θα γυρίσει την πλάτη έχοντας ξαναδεί το εργάκι, άλλος θα εξοργιστεί και άλλος θα το πάει μέχρι όσο αντέξει.

Ο Παναθηναϊκός ακόμα και έτσι είχε ευκαιρίες το καλοκαίρι να κάνει λίγο καλύτερη την μοίρα του αλλά τις πέταξε όλες με παίκτες που θα άλλαζαν το επίπεδο. Έκανε πάλι λάθη στο σχεδιασμό με αποτέλεσμα να μην πάρει ξανά βασικό πλέι μέικερ, να μην του βγαίνουν οι Έλληνες και πολλά άλλα που τα έχουμε τονίσει πολλές φορές. Το πρόβλημα του τμήματος όμως είναι πολύ μεγαλύτερο από όλο αυτό και θα φανεί μέσα στη σεζόν…

Σχολια

Δημοφιλείς Ειδήσεις

To Top
Country »