Total Radio
BLOG

Ο Ολυμπιακός είναι το… γιατρικό του Παναθηναϊκού

Χρόνος Ανάγνωσης: 3 λεπτά

Λένε ότι «σύμπτωση επαναλαμβανόμενη, παύει να είναι σύμπτωση».

Ε, δεν εξηγείται αλλιώς η μεταμόρφωση του Παναθηναϊκού κάθε φορά που πηγαίνει στο ΣΕΦ. Τις περισσότερες φορές βρίσκει τον τρόπο για να περάσει από το Φάληρο, με αποτέλεσμα να γυρίζει το «τσιπάκι» και να παίρνει την απαραίτητη ώθηση ώστε να παρουσιάζει ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο στη συνέχεια.

Δεν ξέρω αν είναι υπερβολή, αλλά θα μπορούσε κάλλιστα να ισχυριστεί κάποιος ότι ο Ολυμπιακός αποτελεί το… γιατρικό των «πρασίνων», κάτι που φάνηκε και στο παιχνίδι με τη Ζενίτ. Ο Παναθηναϊκός μπήκε στο παρκέ με… άλλον αέρα, είχε την αύρα του πανηγυρικού τόνου από τους 10.000 φίλους της ομάδας που βρέθηκαν στο ΟΑΚΑ και παρά το γεγονός ότι το ματς έδειξε να «στραβώνει» στο πρώτο πεντάλεπτο ουδέποτε παρέκκλιναν από το αγωνιστικό πλάνο, διατηρώντας παράλληλα και τη συγκέντρωσή τους.

Δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά, αλλά αν δεν είχε προηγηθεί η νίκη επί του Ολυμπιακού στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, περισσότερες πιθανότητες θα εδινα ότι το 0-12 του 4′ θα γινόταν 10-25 στο 12′, παρά… 28-28 όπως έγινε στο ΟΑΚΑ. Και αυτό έχει να κάνει ξεκάθαρα με την ψυχολογία. Οι «πράσινοι» δεν μπορούσαν να σηκώσουν το ανάστημά τους και συνεχώς τους… έπαιρνε από κάτω. Και ξέρετε… Οι ήττες φέρνουν, γκρίνια, η γκρίνια φέρνει την απογοήτευση και πάει λέγοντας.

Παρόλα αυτά βγάζω το καπέλο στους «πράσινους» οι οποίοι ναι μεν «ξενέρωσαν» από την ήττα στο Μόναχο αλλά στο ΣΕΦ δεν έχασαν τον προσανατολισμό τους. Ήξεραν ότι μπορούν να παίξουν καλά (ή και καλύτερα ακόμα) και ότι ενδεχόμενη νίκη είναι ικανή να φέρει… τούμπα την όλη κατάσταση. Όπως και έγινε και αποτυπώθηκε περίτρανα στο παιχνίδι με την φορμαρισμένη, Ζενίτ.

Μιλάμε για μια ομάδα που είχε πέντε σερί νίκες, είχε να χάσει έναν ολόκληρο μήνα στην EuroLeague ενώ την ίδια χρονική περίοδο ο Παναθηναϊκός μετρούσε πέντε σερί ήττες, έχοντας ξεχάσει πώς είναι να κερδίζεις στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση. Όμως από τη στιγμή που έχει βρει στην άμυνα μία «ζώνη» η οποία είναι λειτουργική και στην επίθεση (επιτέλους) υπάρχει σωστή κυκλοφορία και όχι βιαστικές, ατομικές και άνευ λογικής επιλογές, μεσα από την προπόνηση και την καθημερινή τριβή, το αποτέλεσμα άρχισε να αποτυπώνεται στο παρκέ.

Άλλωστε δεν λένε ότι το μπάσκετ είναι ένα άθλημα των ψηλών, στο οποίο «αποφασίζουν» οι… κοντοί; Και ακριβώς έτσι είναι τα πράγματα. Εκείνοι δεν έχουν την μπάλα περισσότερη ώρα στα χέρια τους; Εκείνοι δεν είναι που θα επιλέξουν, πάντα με την καθοδήγηση από τον πάγκο, το επόμενο «play» στην επίθεση; Βέβαια καθένας παίκτης είναι διαφορετικός. Άλλος θα προτιμήσει να πασάρει, άλλος να σκοράρει, άλλος να εκμεταλλευτεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους συμπαίκτες του κ.ο.κ.

Από το ξεκίνημα της φετινής σεζόν στον Παναθηναϊκό οι συνεργασίες «κοντού με ψηλό» ήταν απειροελάχιστες, το pick n roll έμοιαζε με… άγνωστο μπασκετικό όρο στις τάξεις των «πρασίνων» ενώ ο Γιώργος Παπαγιάννης έμοιαζε με… χαμάλη πολυτελείας ανεβοκατεβαίνοντας στο παρκέ χωρίς κάποιον ιδιαίτερο λόγο.

Να, όμως, που και αυτό άρχισε να αλλάζει. Ο Μέικον άρχισε να «βλέπει» περισσότερο γήπεδο. Ο Νέντοβιτς, ναι μεν είναι σκόρερ αλλά -καλώς ή κακώς- πρόκειται για τον καλύτερο «δημιουργό» των «πρασίνων» σε καταστάσεις pick n roll, ο Παπαπέτρου ξέρει να τραβάει παίκτες πάνω του και να δίνει τη σωστή στιγμή την πάσα (χωρίς να εκβιάσει την επίθεση) ενώ ο Σαντ-Ρος όταν πρέπει να δώσει τη μπάλα έχοντας «διαβάσει» αυτά που θα του δώσει η αντίπαλη άμυνα, θα το κάνει. Μόνο ο Πέρι παραμένει… άφαντος στην δημιουργία. Δεν λέω. Θέλει. Όμως… μπορεί;

Στόχος από εδώ και στο εξής δεν είναι άλλος από την σταθερότητα. Δεν λέω, βέβαια, να πάει ο Παναθηναϊκός την άλλη εβδομάδα και να νικήσει την ΤΣΣΚΑ στη Μόσχα αλλά να έχει μια συνέχεια στις καλές εμφανίσεις που έχει αρχίσει να «χτίζει». Και από εκεί και πέρα ό,τι καταφέρει να διεκδικήσει στη Ρωσία, ας το διεκδικήσει. Το σίγουρο είναι ότι οι «πράσινοι» έχουν αρχίσει να θυμίζουν για πρώτη φορά τη φετινή σεζόν ΚΑΝΟΝΙΚΗ ομάδα. Και από εκεί που δεν είχαν αρχή, μέση και τέλος, να αφήνουν υποσχέσεις ότι μπορούν να παρουσιάσουν ένα διαφορετικό πρόσωπο.

Ο Παπαγιάννης ήταν το «θηρίο» που θέλουν να βλέπουν στον Παναθηναϊκό! Δεν στέκομαι τόσο στην επίθεση και στους 18 πόντους που σημείωσε, απόρροια και της εξαιρετικής του (επιτέλους, το τονίζω ξανα) συνεργασίας του με τα γκαρντ, όσο στην επιβλητική παρουσία του στην άμυνα. Τα 13 ριμπάουντ και οι 4 τάπες «μιλούν» από μόνα τους. Και φαίνεται ξεκάθαρα ΠΟΣΟ μεγάλη ανάγκη έχει ο Παναθηναϊκός τον υψηλόσωμο σέντερ.

Τι λέγαμε πριν; Για γιατρικό του Παναθηναϊκού το ΣΕΦ… Ε, τι να πει ο Νέντοβιτς, ο οποίος για δεύτερο σερί ματς ήταν συγκλονιστικός. Όπως φαίνεται η εμφάνισή του απέναντι στον Ολυμπιακό του έδωσε… φτερά και τον γέμισε με τεράστια αυτοπεποίθηση. Τρανή απόδειξη η νέα τριποντάρα που σημείωσε απέναντι σε αντίπαλο! Μετά το «in your face» στον Φαλ, σειρά πήρε ο Κουζμίνσκας. Και μάλιστα στο ΠΙΟ κρίσιμο σημείο του ματς. Αν αστοχούσε στο 61-62 έχοντας προηγηθεί το 12-1 της Ζενίτ, δεν ξέρω εάν και εφόσον θα μπορούσε να αλλάξει -τελικά- η κατάσταση στο ματς.

Ομως, τέλος καλό, όλα καλά για τον Παναθηναϊκό που κέρδισε ηρεμία και θα μπορεί να «δουλέψει» με τις καλύτερες -πλέον- συνθήκες ενόψει της συνέχειας. Φυσικά δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στον Τσάβι Πασκουάλ… Ένα Κύριος των πάγκων με το «Κ» κεφαλαίο! Δικαίως τιμήθηκε και δικαίως αποθεώθηκε! Κανείς δεν πρόκειται να ξεχάσει τη σεζόν 2016-17 όταν και κράτησε όρθια την ομάδα σε μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της, με αποτέλεσμα το πανηγυρικό πρωτάθλημα μέσα στο ΣΕΦ.

Σχολια

Δημοφιλείς Ειδήσεις

To Top
Country »