BLOG

Ως πότε παλικάρια θα ζούμε…στο αλλά

Εντάξει την αλήθεια θα την πούμε ο Παναθηναϊκός δεν είχε και εύκολο έργο απόψε απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας, ειδικά όταν έρχεται από πάρα πολλά προβλήματα με κορωνοϊό. Αλλά ίσως αυτή η αποχή να μας έκανε πιο απαιτητικούς και όλοι περιμέναμε να δούμε το κάτι παραπάνω απόψε στο παρκέ του ΟΑΚΑ.

Το τελικό αποτέλεσμα δεν μας άφησε ιδιαίτερα ευχαριστημένους αφού το 74-98 δεν αφήνει περιθώρια για παραπάνω αναλύσεις. Οι Πράσινοι ήταν σε όλα χειρότεροι από την ομάδα του Δημήτρη Ιτούδη αφού φάνηκε ξεκάθαρα η έλλειψη ρυθμού, νεύρου και φυσικής κατάστασης. Για μία στιγμή το 20-17 μας άφηνε μία νότα αισιοδοξίας ωστόσο με τις πρώτες αλλαγές του Δημήτρη Πρίφτη ο ρυθμός αντί να φτιάχνει άρχισε να χαλάει.

Πιο συγκεκριμένα πρώτοι μπήκαν μέσα οι Μέικον-Παπαγιάννης και Κασελάκης ενώ λίγο αργότερα προστέθηκαν Νέντοβιτς και Μποχωρίδης. Εκεί θεωρώ πως ο προπονητής του Παναθηναϊκού έχασε τον αγώνα. Μέσα σε επτά λεπτά οι Ρώσοι έκαναν ένα σερί τρομακτικό (23-0), έφεραν τούμπα τον αγώνα και το 20-40 αποτελείωνε τον Παναθηναϊκό! Αξίζει να πούμε πως έκλεισαν το ημίχρονο με 11/18 τρίποντα.

Οι γηπεδούχοι και εδώ έρχομαι στο θέμα του προπονητή τους, δεν κυνήγησαν ποτέ από εκεί και έπειτα την αντίπαλό τους. Χαρακτηριστικό είναι ότι μετά τις πρώτες αλλαγές βλέπαμε επιθέσεις 1-2 αλλαγών με τον εκάστοτε παίχτη που μπήκε στον αγώνα να ψάχνει με ατομικές ενέργειες το σκορ. Το είδαμε συνεχόμενα σε Κασελάκη, Μποχωρίδη και Οκάρο να εκτελούν άστοχα σουτ ή μπασίματα ενώ ταυτόχρονα την άμυνα δεν υπήρχε σε κανένα σημείο συγκέντρωση. Αυτό μας αποδεικνύει ένα πράγμα στον Παναθηναϊκό. Ωραία καλή και αναμενόμενη η όλη κούραση, ειδικά όταν βλέπεις Παπαγιάννη και Νέντοβιτς να μην έχουν δικαιολογημένα ανάσες. Ο Έλληνας προπονητής δεν έπρεπε όμως να παρασυρθεί και εκείνος στο ρυθμό της ομάδας του. Έπρεπε να ασχοληθεί με ένα πράγμα. Με τι; Μα την ψυχολογία των παιχτών του. Όπως έχω τονίσει μέσα στη φετινή σεζόν οι ομάδες μας στην Ευρώπη θα πρέπει να έχουν ως οδηγούς τα μεταξύ τους παιχνίδια ώστε να βγάζουν ψυχολογία. Δεν είναι ωραίο σαν εικόνα να βλέπεις παίχτες να μην προσπαθούν σε ομαδικό επίπεδο να φέρουν κάτι εις πέρας έστω και για τους υπόλοιπους που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν. Είναι βαρύ για το Τριφύλλι το ότι δεν έχει στόχους στην Ευρωλίγκα αλλά πρέπει έστω με τον ερχομό του Γιόβιτς να δούμε λίγη δουλεία σε θέμα οργάνωσης παιχνιδιού.

Υ.Γ.1: Ο τίτλος μου που αναφέρεται και τονίζεται στο θα ζούμε στο…αλλά, έχει να κάνει με τις δικαιολογίες που ακούμε σε πολλές περιπτώσεις φέτος όταν χάνει μία ομάδα. Σαφώς και υπήρχε θέμα μεγάλο λόγω της αποχής και του κορωνοϊού ωστόσο το να επαναπαύεσαι στο ότι δεν αποσκοπεί κάπου η χρονιά σου στην Euroleague δεν σε τιμά. Ίσως το εκμεταλλεύτηκε βέβαια και η ΤΣΣΚΑ κάπου όλο αυτό για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις μετά τις ήττες από Ρεάλ και Ούνιξ Καζάν.

Υ.Γ.2: Καθόλου ωραία εικόνα να βλέπεις τόσο λίγο κόσμο σε παιχνίδια της Ευρωλίγκας. Με τέτοια προσέλευση δεν ανεβάζεις εύκολα ψυχολογία.

Υ.Γ.3: Πολύ δύσκολη η σεζόν με τις συνθήκες κορωνοϊού που ζούμε όλοι, ας ελπίσουμε οι ομάδες μας να μην χτυπηθούν ξανά φέτος!

ΣΧΟΛΙΑ

Δημοφιλείς Ειδήσεις

To Top
Country »