BLOG

Το ασύλληπτο «27», το μεγάλο κενό στο «1» και η περί μπάτζετ κουβέντα

Χρόνος Ανάγνωσης: 2 λεπτά

Να λοιπόν που η πλουσιότατη τροπαιοθήκη του Παναθηναϊκού απέκτησε από χθες ένα νέο κειμήλιο διαφορετικό από τα υπάρχοντα. Το τριφύλλι μπορεί να έχει στη συλλογή του αμέτρητα πρωταθλήματα, έξι ευρωπαϊκά τρόπαια, ένα διηπειρωτικό και πολλά εγχώρια κύπελλα, αλλά Super Cup δεν είχε.

Πέρσι, στην πρώτη χρονιά του νεοσύστατου θεσμού ο Παναθηναϊκός δεν είχε περάσει καν στον τελικό με αποτέλεσμα ο συγκεκριμένος τίτλος να ήταν φέτος μονόδρομος για πολλούς και διάφορους λόγους. Ο ένας βασικός λόγος είναι ότι, ανεξάρτητα τι θα γίνει μέσα στη σεζόν, ο Παναθηναϊκός συνεχίζει να διατηρεί ένα ασύλληπτο παγκόσμιο ρεκόρ στα συλλογικά δρώμενα. Επί 27 συναπτά έτη το δημιούργημα των Παύλου και Θανάση Γιαννακόπουλου κατακτά τουλάχιστον ένα τίτλο σε κάθε αγωνιστική σεζόν. Αυτό είναι ένα επίτευγμα που φυσιολογικά δεν πρόκειται να το πιάσει ποτέ καμία ομάδα και δείχνει το μεγαλείο αυτού του τμήματος και ότι ακόμη και σήμερα οι σπόροι που έσπειραν οι κορυφαίοι παράγοντες του συλλόγου συνεχίζουν να αποδίδουν καρπούς.

Επιπλέον η κατάκτηση του συγκεκριμένου τίτλου δίνει μια ώθηση και τονώνει την ψυχολογία στην ομάδα ενόψει μιας πολύ δύσκολης σεζόν που έρχεται. Την Πέμπτη μας περιμένει η πρωτάρα Μονακό και τι τραγική ειρωνία θα έχουμε αντίπαλο τον Μάικ Τζέιμς που δυνητικά θα μπορούσε τώρα να είναι παίκτης μας. Για να επιστρέψουμε στα της κατάκτησης του τίτλου ήταν γενικότερα ένα πολύ καλό… μπουστάρισμα και μια ευκαιρία για κάποιους παίκτες να ξεμπουκώσουν όπως ο Οκάρο Ουάιτ.

Πηγαίνοντας λοιπόν στα αγωνιστικά και στο τι είδαμε σαν μεγάλη εικόνα από τα δύο παιχνίδια της διοργάνωσης, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι όντως ο Πρίφτης δουλεύει την ομάδα, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι η ομάδα δεν είναι ακόμα έτοιμη (και πως να είναι Σεπτέμβρη μήνα με τόσες αλλαγές), οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι μπλακ άουτ όπως στο ματς με το Λαύριο στην Ευρωλίγκα απαγορεύονται και οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι ο Παναθηναϊκός έχει ένα μεγάλο κενό στη δημιουργία το οποίο φωνάζει από μακριά και πρέπει να καλυφθεί το συντομότερο δυνατό.

Πιάνοντας ατομικά τους παίκτες, θα ήθελα να ξεκινήσω από τον Οκάρο Ουάιτ. Είχα αναφέρει στο προηγούμενο άρθρο μου ότι ο παίκτης είναι λίγο μπουκωμένος και βαρύς αλλά έχει την ποιότητα για να το βρει. Τα πρώτα δείγματα της ποιότητάς του τα έδειξε αυτό το διήμερο με τον Αμερικανό φόργουορντ να είναι καταλυτικός στον ημιτελικό με το Λαύριο αλλά και να βοηθάει εξίσου και στον τελικό παρότι έχασε πρακτικά το πρώτο ημίχρονο λόγω των δύο γρήγορων φάουλ που του σφυρίχτηκαν εις βάρος του.

Φυσικά δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στον ποιοτικότερο παίκτη του ρόστερ τον Νεμάνια Νέντοβιτς και να μην εκφράσω τη χαρά μου που τον είδα και πάλι στα παρκέ υγιή. Ο Σέρβος είναι φανερό ότι είναι ακόμα πίσω σε ρυθμό και φυσική κατάσταση καθότι δεν πέρασε και λίγα ελέω κορωνοϊού. Μπορούσες να το διακρίνεις αυτό στις προσπάθειές του όπου ήταν σαν να έπαιζε μία ταχύτητα κάτω από αυτό που τον έχουμε συνηθίσει. Φυσικά καθότι ποιοτικός παίκτης και σωστός επαγγελματίας σε λίγο καιρό θα είναι αυτός που πρέπει για να βοηθήσει τον Παναθηναϊκό που τον έχει μεγάλη ανάγκη.

Από τους λοιπούς νεοφερμένους μπορώ να πω ότι το δίδυμο Πέρι-Μέικον ήταν σε μέτριες βραδιές ενώ ο Φλόιντ ήταν ξανά μαχητής και δείχνει ότι δουλεύει και ότι κάνει την προσπάθειά του. Τώρα το που θα φτάσει αυτή η προσπάθεια μόνο ο χρόνος θα δείξει. Από τα σταθερά χαρτιά της ομάδας ήταν και πάλι ο Ιωάννης Παπαπέτρου, ο Χάουαρντ Σαντ Ροος και ο Γιώργος Παπαγιάννης που βγήκε MVP του τελικού. Τέλος, ευχάριστη έκπληξη για μένα αποτέλεσε ο Λευτέρης Μαντζούκας ο οποίος δείχνει ότι αποτελεί project με τρομερό potential και πρέπει να στηριχτεί εμπράκτως ειδικά τώρα που οι ποιοτικοί Έλληνες βρίσκονται και θα βρίσκονται σε έλλειμα.

Αυτό που φάνηκε σαν η μεγαλύτερη αδυναμία της ομάδας και που δεν περιμέναμε τα συγκεκριμένα ματς για να γίνουμε σοφότεροι, είναι το τεράστιο κενό που υπάρχει στην δημιουργία. Συνεχίζω να μην κατανοώ γιατί ξεκινάει η Ευρωλίγκα και ο Παναθηναϊκός δεν έχει αποκτήσει τον βασικό του άσσο. Και δεν είναι κάτι που έπρεπε να γίνει χθες αλλά δυο μήνες πριν. Συνεχίζω να μην αντιλαμβάνομαι πως θες να χτίσεις το οικοδόμημα όταν σου λείπει πιθανότατα το βασικότερο υλικό. Τέλος, συνεχίζω να απορώ πως μετά το περσινό λάθος στη θέση αυτή γίνεται και φέτος το ίδιο.

Ο Πέρι είναι αυτή τη στιγμή ο μοναδικός άσσος της ομάδας χωρίς και αυτός να φημίζεται για την πληθώρα των τελικών πασών ανα παιχνίδι αλλά για την ικανότητά του στο σκοράρισμα. Μετά από αυτόν κυριολεκτικά το χάος! Μετά την περσινό βάπτισμα του Σαντ Ροος για άσσο φέτος έχουμε προς ώρα τον Μέικον να παίρνει τον ίδιο ρόλο. Ο Αμερικανός όμως δεν είναι και δεν θα γίνει άσσος καθώς έχει διαφορετικά στοιχεία και διαφορετική φιλοσοφία. Δεν μπορείς έναν παίκτη που έχει χάρισμα στο σκοράρισμα και που δημιουργεί κυρίως για τον εαυτό του να τον κάνεις first pass PG. Μάλιστα το είδαμε και με τα ίδια μας τα μάτια σε αυτά τα παιχνίδια και από Πέμπτη θα έρθουν τα πολύ πιο δύσκολα.

Δεν πρέπει η κατάκτηση του Super Cup να θολώσει τα νερά και να κρύψει τα όποια προβλήματα και αδυναμίες κάτω από το χαλάκι. Τα πολύ δύσκολα και επίπονα είναι μπροστά για τον Παναθηναϊκό και εντός και εκτός συνόρων. Θα χρειαστεί λοιπόν να έρθει άμεσα ένας ποιοτικός άσσος και πολύ πολύ δουλειά από τον Πρίφτη και το επιτελείο του για να μην ξαναζήσουμε φέτος τον ίδιο περσινό εφιάλτη.

Κλείνοντας, θέλω να κάνω και μια αναφορά στο θέμα του μπάτζετ. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια και κυρίως τα τελευταία δύο έχουμε καταντήσει λογιστές ενώ δεν θα έπρεπε καν να μας απασχολεί αυτό. Εγώ προσωπικά όπως και πολύς κόσμος δεν μπορούν να καταλάβουν πως γίνεται φέτος να μην ανέβηκε το μπάτζετ σε σχέση με πέρσι. Μάλιστα ο περισσότερος κόσμος έχει και μια εικόνα ότι μπορεί να είναι και μικρότερο. Είναι κάποια πράγματα που αν δεν επικοινωνηθούν καθαρά και ξάστερα ο καθένας μπορεί να σχηματίσει όποια γνώμη θέλει. Κανείς για παράδειγμα δεν μπορεί να εξηγήσει που πήγε το 1 εκατ. που θα σπαταλούσαμε για τον Χεζόνια δεδομένου ότι ο Έβανς που ήρθε στη θέση του πήρε βαριά βαριά 500.000 ευρώ. Κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει που πήγαν τα 250.000 ευρώ που μας άφησε ο Μπρέι ή τα περίπου 400.000 ευρώ που εξοικονομήσαμε από τον Καλαϊτζάκη (buy out και συμβόλαιο που είχε για φέτος). Όλες αυτές είναι λογικές απορίες ενός κόσμου που δεν είχε συνηθίσει αυτό το τμήμα να έχει τέτοιου είδους οικονομικές ανησυχίες. Πως λοιπόν Αύγουστο μήνα λεγόταν στα ρεπορτάζ ότι το μπάτζετ για άσσο ήταν κοντά στις 800.000 ευρώ και τώρα υπάρχει οικονομικό πρόβλημα είναι απορίας άξιο.

Υ.Γ Τα διαρκείας που έχουν πουληθεί μέχρι στιγμής σύμφωνα με πληροφορίες είναι λίγο πιο πάνω από τις 2.500 ενώ πέρσι γνωρίζοντας όλοι ότι δεν μπορούν να δούνε παιχνίδι από κοντά ήταν 1800. Το γιατί δεν πήγαν καλά φέτος είναι κάτι που πρέπει να προβληματίσει τους διοικούντες σε πολλά επίπεδα είτε έχει να κάνει με την ανταγωνιστικότητα της ομάδας είτε με την τιμολογιακή πολιτική είτε τέλος με αυτό που λαμβάνει σαν αίσθημα ο φίλαθλος από την ομάδα συνολικότερα. Η αλήθεια είναι ότι τα Vibes που στέλνει τη δεδομένη στιγμή το τμήμα και με την υπάρχουσα διοικητική κατάσταση δεν είναι και θετικά.

Υ.Γ.1 Επειδή το διαβάζω από εδώ και από εκεί και θέλω να πω και εγώ τη γνώμη μου. Το ότι ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δεν θέλει να βάλει ευρώ από την τσέπη του δεν τον παύει αυτομάτως από ιδιοκτήτη της ομάδας. Το ίδιο είχαμε πει και επί Τζίγγερ στο ποδόσφαιρο αλλά και στο τράβηγμα της πρίζας του Αλαφούζου το 2017. Ο Παναθηναϊκό λοιπόν έχει ιδιοκτήτη γιατί αν δεν είχε οι μετοχές θα βρίσκονταν στο πρωτοδικείο. Και επειδή ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος αγαπάει τον Παναθηναϊκό οφείλει να τον οδηγήσει με ασφάλεια στην διοικητική μετάβαση εφόσον εκείνος δεν επιθυμεί να εμπλακεί ξανά.

Υ.Γ.2 Λίγος παραπάνω σεβασμός για τον κόσμο του Παναθηναϊκού δεν βλάπτει. Ειδικά για τον κόσμο που έχει στηρίξει όσο τίποτα το μπασκετικό τμήμα και στα εύκολα και στα δύσκολα. Και ειδικά για έναν κόσμο που έχει ταλαιπωρηθεί ψυχολογικά πολλάκις από τους εκάστοτε ιδιοκτήτες των τμημάτων σε όλα τα αθλήματα και έχει “ματώσει” οικονομικά για να είναι εκεί δίπλα στην αγαπημένη του ομάδα.

Σχολια

Δημοφιλείς Ειδήσεις

To Top
Country »